Iot

Opisywałem ostatnio wydajny NAS QNAP HS-251+ , który pojawił się w moim domu. Zadeklarowałem, że można będzie go użyć do sterowania systemami inteligentnego domu. Pora zweryfikować tę tezę i powierzyć mu na próbę jakieś zadanie. Od dawna chciałem, żeby światło przed domem zapalało się, gdy zrobi się ciemno. Teoretycznie do tego wystarczy zwykły czujnik zmierzchowy, ale to przecież byłoby zbyt proste. Poza tym sterowanie elektroniczne daje dużo większe możliwości. Opisywałem też bramkę IP - urządzenia bezprzewodowe , pozwalającą kontrolować urządzenia elektryczne z poziomu routera, komputera, telefonu czy systemu inteligentnego domu, choćby działającego na urządzeniu typu NAS. Pora połączyć dwa światy - HS-251+ i radiowe sterowanie, a potem przekonać się jak to się będzie sprawdzać w praktyce.

Jestem zwolennikiem łączności przewodowej tam gdzie to możliwe i uzasadnione. Dlatego, tam gdzie się da, stosuję skrętkę zamiast wifi. Natomiast chcąc zbudować budżetową instalację automatyki domowej w istniejącym budynku czasem warto rozważyć systemy radiowe, tym bardziej, że są sprawdzone i tanie. Tanie? Tak, bo nie mówię tu o bezprzewodowych systemach inteligentnego domu, tylko o popularnych sterownikach działających na częstotliwości 433,92MHz.

Dawno temu pisałem o zestawie gniazdek na pilota , które do tej pory z powodzeniem stosuję do sterowania świąteczną iluminacją. Od tego czasu wiele się zmieniło, a wśród radiowych elementów różnych producentów można znaleźć wiele ciekawych urządzeń. Wśród odbiorników, poza opisywanymi już wtykanymi “gniazdkami”, możemy znaleźć gniazdka pasujące w tradycyjne puszki, oprawki do żarówek, przekaźniki pasujące do puszek, sterowniki żaluzji czy nawet sygnalizatory akustyczne (z zestawów dzwonków bezprzewodowych). Natomiast nadajniki to już nie tylko proste piloty, ale także zwykłe przyciski ścienne, czujniki ruchu (do puszek i zewnętrzne) czy czujniki otwarcia drzwi.

Trzy lata temu opisywałem integrację  dwuprzewodowego, taniego domofonu Eura z instalacją automatyki domowej. Dzięki temu jestem w stanie wykryć, gdy ktoś dzwoni domofonem, zrobić zdjęcie i wysłać je e-mailem. Mogę też zdalnie otworzyć furtkę. Jest to jedna z bardziej pożytecznych funkcji inteligentnego domu. Sprawdza się nawet gdy jestem w domu - będąc w ogrodzie można nie usłyszeć dzwonka. Natychmiastowe powiadomienie e-mailowe bardzo sprawdza się w takim przypadku.

Od pewnego czasu buduję jednak inną instalację automatyki domowej i nadeszła pora, żeby zainstalować tam domofon. Ponieważ wymagania są większe, a instalacja będzie bardziej skomplikowana, trzeba dobrać właściwy system. Zdecydowałem się na analogowy, sprawdzony standard “4+n”. System ten nazywany jest często pięcioprzewodowym, bo taka liczba żył biegnie zwykle od centralki (zasilacza) do unifonów (słuchawek).

Mam już drukarkę 3d . Pora jej użyć w praktycznym zastosowaniu - zbudować kompletne urządzenie z porządną obudową. Skoro już ma być solidnie i elegancko, to będzie także płytka drukowana i żadnego kleju na gorąco. A wszystko przygotuję od podstaw, razem z projektami i oprogramowaniem dla ESP8266 .

Ostatnio pisałem o ESP8266 , dzisiaj pora rozszerzyć temat. Wiemy już jak podłączyć układ do komputera oraz jak wgrać firmware NodeMCU. Nasz ESP łączy się też automatycznie z domową siecią wifi. Pora zabrać się za programowie w Lua. Na razie trochę dla testu, trochę dla zabawy, trochę żeby poznać możliwości samodzielnej pracy układu, jak i jego stabilność.

Połączmy się więc z ESP8266 przez port szeregowy, jak dotychczas. Ostatnio robiłem to z użyciem oprogramowania Arduino, ale na dłuższą metę to mało wygodne. Pod Linuksem dużo prościej użyć screena, np. wydając komendę screen /dev/ttyUSB0 9600. Pod windows można użyć dowolnego teminala, jak choćby putty , który poza tym, że jest klientem ssh, to może działać jako terminal. Po połączeniu otrzymujemy znak zachęty interpretera Lua/NodeMCU.

Hit! Czegoś takiego mi było trzeba. W bardzo umiarkowanej cenie można kupić niewielki układ, który nie tylko połączy Arduino z siecią bezprzewodową (także w standardzie “n”), ale także w wielu przypadkach będzie pracować bez Arduino. Poznajcie ESP8266, układ który wprowadzi sporo zamieszania w “Interncie rzeczy”.

Parametry układu imponują (jak za tę cenę i na tę wielkość). Co więc przydatnego dostajemy? Na początek - całkiem szybki procesor (RISC, 80MHz) i wcale niemało pamięci. Przede wszystkim jednak wsparcie dla WiFi, a konkretnie dla protokołów 802.11 b/g/n, w tym zarówno dla łączenia się do sieci, jak i tworzenia Access Pointa, przy czy obługiwany jest zarówno WEP, jak i WPA, WPA2 i WPS. Do tego mamy port szeregowy, przez który będziemy się komunikować z Arduino i zestaw prostych komend AT, które pozwolą nam zrobić co chcemy nie obciążając za bardzo układu nadrzędnego. I to wszystko co do szczęścia trzeba, żeby wykorzystać ESP8266 do komunikacji Arduino ze światem przez Wifi. Nie wszystko jednak, co dostajemy od tegoż układu.